zaterdag 1 november 2014 | home | zoeken | contact | www.psv.nl

´Voetbal heeft mij ontzettend veel moois gebracht´

Gepubliceerd op 13-12-2008 @ 09:00

Afgelopen zomer keerde Phillip Cocu (38) na een avontuur in de Emiraten weer terug naar Nederland. De oud PSV’er begon in juni met de Cursus Coach Betaald Voetbal én assisteert bondscoach Bert van Marwijk bij Oranje. Maar Cocu is ook weer terug op zijn oude nest, PSV. Als onderdeel van zijn cursus in Zeist loopt hij momenteel stage bij de A1 van Ernest Faber. Hoogste tijd om met club-icoon Phillip Cocu eens te kijken naar het heden én het verleden.

Door: Roel van den Eijnde


Laat ik nu altijd gedacht hebben dat je het grootste deel van je jeugd in Eindhoven hebt gewoond.

Ik ben wel geboren in Eindhoven, maar al op 3-jarige leeftijd vertrokken we met het gezin naar Zevenaar. Mijn vader ging in Gelderland voor de Rabobank werken. Tegenwoordig woon ik in Westervoort, dat ligt niet ver van Zevenaar. Ik woonde daar trouwens ook al toen ik nog voor PSV speelde. Mijn vrouw komt er vandaan en het bevalt ons prima. Mijn ouders zijn later wel weer teruggekeerd naar Eindhoven en wonen daar nog steeds.

Je favoriete drank?

Spaanse wijn. Dat heb ik leren drinken toen ik voor Barcelona voetbalde. Vooral rode wijn vind ik lekker (voor de ouders: Phillip is een liefhebber van rode wijnen uit de Rioja en de Ribera del Duero en van de kostbare Prioratwijnen ten zuidwesten van Barcelona). Een vriend van me heeft een heel goed restaurant in Barcelona en als we daar zijn, gaan we samen wel eens naar wijnproeverijen.


In Zevenaar begon je ook met voetbal, bij DCS?

Ja, ik was toen een jaar of zes. Je mocht pas met zeven op voetbal, maar ze lieten me al een jaar eerder toe omdat ze zagen dat ik er klaar voor was. Ik heb daar gevoetbald tot het eerste jaar bij de B-junioren. Toen kon ik in de B-jeugd van De Graafschap komen spelen. De hoofdtrainer van DCS (Door Combinatie Sterk, RvdE) vertrok een jaar later naar AZ in Alkmaar en vroeg of ik zin had om mee te gaan. Zo kwam ik bij de A-jeugd van AZ terecht, dat speelde destijds nog in de Eerst Divisie.

Je favoriete eten?

Vooral Oosters; Japans of Thais. En het Spaanse eten heb ik ook leren waarderen natuurlijk, maar nu ik weer in Nederland woon kies ik vaak voor Japans.


Hoe was het om de stap van DCS naar de jeugdopleiding van De Graafschap te maken?

Voor mij was die stap niet zo heel vanzelfsprekend. Sterker nog, ik heb zelfs getwijfeld of ik wel naar De Graafschap moest gaan. Bij DCS speelde ik op hetzelfde niveau als de B-junioren van De Graafschap en we eindigden vaak zelfs hoger in de competitie. Maar ik wilde graag bij een club in het betaald voetbal terechtkomen en De Graafschap was een mooie springplank. En natuurlijk was het wel iets professioneler geregeld dan bij DCS.

Je favoriete boek?

Ik ben geen lezer, eigenlijk. Als ik lees, is het vaak een biografie. Dus over het leven van een bekende sporter, maar het kan ook iemand anders zijn. Een president, een acteur of wat dan ook.


Had je altijd zin om te trainen?

Altijd! Als ik niet hoefde te trainen, was ik thuis aan het voetballen. Ik kon het voetbal ook goed combineren met school. Eerst zat ik in Zevenaar op de basisschool, daarna ben ik naar de Havo gegaan. Van drie Havo ben ik toen naar vier Havo in Alkmaar gegaan. Bij AZ heb ik de Havo afgemaakt en ook nog het Atheneum gedaan. School en voetballen, meer was er eigenlijk niet in die tijd. Maar ik zag het niet als een straf. Ik had een duidelijk doel voor ogen: voetballer worden en mijn school fatsoenlijk afmaken. De droom om een profvoetballer te worden had ik trouwens al als klein jochie.

Favoriete tijdschrift?

Dat heb ik niet echt. Ik heb nu een abonnement op de Voetbal International, maar meer omdat ik vind dat ik op de hoogte moet blijven. Vakliteratuur zeg maar.




Als je na al die jaren hard werken éindelijk op het hoogste niveau mag voetballen, hoe is dat dan?

Heel bijzonder, dáár ben je dus al die jaren voor bezig. Opofferingen moeten doen, keuzes moeten maken. Bij AZ was ik 18 toen ik mijn debuut maakte. Een mooi moment natuurlijk en je bent blij dat je die kans krijgt. Die grijp je dan ook met beide handen. Dat gevoel van trots duurt overigens niet zo lang; het is logisch gevolg van waar je al die jaren al naartoe hebt gewerkt. De eerste keer in de hoofdmacht viel ik in. Dat was bij NEC uit, volgens mij in 1989. Maar dan wil je de volgende keer meer dan invallen. Je wil een hele wedstrijd spelen!

Je favoriete vakantieland?

Spanje, nog steeds. Ik heb daar zes jaar gevoetbald en gewoond en het vreselijk naar mijn zin gehad. Een geweldig land met aardige mensen en een lekker klimaat. Het Caribische gebied trekt me ook. En Barcelona is mijn favoriete stad.


Je speelt dan vijf seizoenen voor Vitesse en maakt in 1995 de overstap naar Eindhoven. Het had ook Ajax kunnen worden, maar het werd toch PSV. Waarom?

Nou, de keuze was eigenlijk tussen Feyenoord en PSV. Het aanbod van Ajax was een jaar ervoor, maar dat ketste af. Toen ik een aanbod kreeg van zowel PSV als Feyenoord, koos ik voor PSV. Waarom? Dat is een gevoel dat je volgt, dat kun je moeilijk onder woorden brengen. Dick Advocaat was op dat moment trainer bij PSV en daar had ik ook een goed gevoel bij. Verschillende dingen bij elkaar gaven uiteindelijk de doorslag.

Waar had je nog graag willen spelen?

In Engeland! Twee keer in mijn leven zat ik dicht tegen een transfer aan naar Arsenal. Dat was toen ik bij Vitesse speelde en later bij PSV. Dat is beide keren afgeketst. In Barcelona ben ik ook nog even bezig geweest met Arsenal, maar uiteindelijk koos ik er toch voor om mijn contract met Barcelona te verlengen. Maar voor clubs als Manchester, Arsenal of Chelsea had ik best nog willen spelen. Mooie clubs met veel historie.


In 1997 vertrek je dan van PSV naar Barcelona. Is dat het hoogst haalbare voor een voetballer?

Natuurlijk is er wel een verschil met PSV, maar niets eens zozeer hoe het binnen de club is geregeld. Het verschil zit hem veel meer in wat er om het voetbal heen gebeurt. De uitzinnige fans in de stad, iedere wedstrijd de druk die er op het elftal zit, de spelers van wereldniveau die je om je heen hebt lopen. Je moet het echt meemaken om het te begrijpen. Toen ik naar Barcelona ging, dacht ik: ik zal het allemaal wel zien, het zal best loslopen. Maar later zeg je het zelf ook tegen anderen hoe enorm en gigantisch het allemaal is. Bij persconferenties na trainingen zitten er vier spelers aan tafel en de halve zaal zit vol met journalisten en cameraploegen. Dan heb je het alleen over trainingen! Verder had ik bij Barcelona veel verplichtingen met de ploeg. Veel meer dan ik bij PSV gewend was. Opdraven bij officiële bijeenkomsten, grote persconferenties, demonstraties en dat soort dingen.



Beste speler waar je ooit tegen hebt gespeeld?

Zinedine Zidane. Ik heb tegen hem en met hem gespeeld (in benefietwedstrijden, RvdE). De laatste drie jaar bij Barcelona heb ik vaak tegen hem moeten voetballen. Hij was zó compleet en zó technisch begaafd dat je niet zag hoe moeilijk het eigenlijk was. Bij Zidane zag het er altijd heel simpel uit, maar niemand kon het hem nadoen. Onopvallend functioneel. Hoewel hij groot was, was hij toch heel wendbaar. Hij zag áltijd al de oplossing voordat anderen hem zagen. En het teambelang stond bij hem bovenaan, niet Zidane zelf. Wereldklasse.


Hoe kijk je terug op die zes jaar in de voetbalgekke stad Barcelona?

Een fantastisch land om te voetballen, het niveau van het voetbal is er enorm hoog. Ook de wat mindere clubs hebben hele goede spelers rondlopen. Technisch vaardig en tactisch sterk. Geen ren-en-vliegwerk. Iedere uitwedstrijd is lastig. Oók wedstrijden tegen op papier mindere ploegen en dat bepaalt natuurlijk het niveau van de competitie.

Het mooiste doelpunt dat je in je carrière maakte?

In 2006 tegen NAC. Vanaf de middenlijn schoot ik de bal in één keer strak onder de lat. Keeper Davy Schollen was kansloos. Dat doelpunt is vaak herhaald, maar het was ook wel een hele mooie.


In 2004 keer je dan terug naar PSV. Had je die terugkeer altijd al in je achterhoofd?

Met Harry van Raay (dan voorzitter van PSV, RvdE) had ik een afspraak dat ik contact met hem op zou nemen als ik terug wilde komen naar Nederland. Ik was wel bezig met contractverlenging voor een jaar in Barcelona, maar ik miste het vertrouwen en de waardering die ik op dat moment zocht en besloot om verder te kijken. Ik heb getwijfeld aan een avontuur in Engeland, maar de aanbiedingen kwamen niet van clubs van het allerhoogste niveau. Ik was ook niet meer de jongste, maar had nog wel ambitie om op topniveau te spelen. PSV kwam toen automatisch in beeld. Met Guus Hiddink, Frank Arnesen en Van Raay heb ik uitgebreid gesproken over de selectie, de mogelijkheden voor verbreding, de visie op de toekomst etc. Daar sprak enorm veel vertrouwen uit en de beslissing was toen snel gemaakt. PSV speelde op dat moment overigens nog geen Champions League, maar de jaren daarna wel. Dus de keuze voor PSV was achteraf heel goed.

Je favoriete voetbalschoen?

Ik heb altijd op leren schoen gespeeld. Zwart, basic, geen fratsen. Vooral de Puma King vond ik een fijne schoen, die met een ronde nop. Ik heb nog steeds een contract bij Puma.


Ben je in 2004 bij terugkomst in Nederland weer in Eindhoven gaan wonen?

Nee, we zijn met het gezin teruggekeerd naar Westervoort. Ook voor mijn vrouw was dat belangrijk, omdat ze daar nog veel mensen kende. In Eindhoven heb ik er wel een huurwoning bij genomen zodat ik in de weekends in Eindhoven kon blijven. Doordeweeks reed ik zo veel mogelijk op en neer naar Westervoort. Dat ging prima.

De beste wedstrijd die je ooit speelde?

Dat kan ik zelf niet zeggen. Ik heb wel duizend wedstrijden gespeeld, maar wat is de beste? Zijn dat de wedstrijden dat je scoort? Dat hoeft helemaal niet. Je kunt geweldig spelen en niet scoren. Dus ik weet het echt niet.




Na PSV speelde je nog één jaar in de Verenigde Arabische Emiraten. Kun je daar iets over vertellen?

Ik wilde na PSV nog graag een avontuur in het buitenland aangaan. Niet bij een Europese topclub, maar ergens in Amerika, Azië of in de Golf. Er was nog even sprake dat ik naar Australië zou gaan, maar die aanbieding kwam te vroeg. Ik was net gestopt bij PSV en ik was er gewoon nog niet aan toe. In augustus belden ze vanuit de Verenigde Arabisch Emiraten en toen begon het wél weer te kriebelen. Bij Al Jazira werkten Abe Knoop, een Nederlandse keepertrainer en een oud-looptrainer van Ajax, Laszlo Jambor. Ze hadden me geïntroduceerd bij de club en de leiding toonde veel interesse. Ik heb eerst lang met Abe en Laszlo gesproken en ben toen naar Duitsland gereisd om mensen van de club te ontmoeten. Vervolgens langdurig met mijn gezin gepraat en die zagen het ook wel zitten. De vooruitzichten bij El Jazira waren goed en dat bleek ook uit te komen. Het voetbal is daar volop in ontwikkeling en ik heb de club ook nog kunnen helpen met het opzetten van de organisatie en de jeugdopleiding. Een aantal jonge spelers heb ik goed kunnen begeleiden. Al met al was het gewoon een hartstikke leuk jaar. Als de Cursus Coach Betaald Voetbal niet was begonnen, dan was ik waarschijnlijk nog een jaar in de Emiraten gebleven. Niet als voetballer, maar in de organisatie en begeleiding van jonge voetballers.

Mooiste stadion waar je hebt gespeeld?

Toch wel het Camp Nou van FC Barcelona. Dat stadion ademt aan alle kanten voetbal uit. Er kunnen zo’n 100.000 man in, maar eigenlijk is het alleen tegen Madrid kolkend. Verder heeft FC Barcelona een vrij rustig publiek. Soms mocht er wel wat meer vuur inzitten, vond ik.


Hoe zag je voetballeven er in de Verenigde Emiraten uit?

Je hebt daar een competitie van 11 clubs met 20 wedstrijden. Verder heb je een bekertoernooi en een soort Uefacup voor Arabische landen. En dan heb je nog de Aziëcup, daar doet El Jazira dit jaar ook aan mee. De competitie is in mei klaar en in augustus ga je dan voor de beker spelen. Dat duurt dan tot december.
Het leven in de Emiraten is uitstekend, ik kan het iedereen aanraden. Een fantastisch klimaat, alle denkbare faciliteiten, moderne steden. De kinderen zaten er op een internationale school met goed onderwijs. De medische zorg is uitstekend en je hebt er lekkere stranden.

Beste trainer die je in je voetbalcarrière hebt gehad?

Iedere trainer brengt je iets specifieks bij. Van Gaal heeft me bij AZ als speler beter gemaakt. Onder Rijkaard in Barcelona heb ik heerlijk gewerkt. Met Advocaat hetzelfde. Maar Guus Hiddink heeft voor mij het meest betekend, denk ik. Dat heeft ook te maken met de band die je als speler met een trainer hebt. Onze band was en is heel goed.


Je had het prima naar je zin in de Emiraten, maar toch kwam je terug?

Zoals ik al zei: ik had nog wel een jaartje willen blijven, maar de cursus betaald voetbal ging weer beginnen. Als ik nu geen ‘ja’ had gezegd, had ik twee jaar moeten wachten en dat vond ik te lang. Ik móest dus een beslissing nemen. Mensen binnen de KNVB kwamen met het voorstel om mij bij Oranje als assistent-coach mee te laten draaien en tegelijkertijd de cursus te volgen. Ik ben daar over na gaan denken en die combinatie, cursus en Nederlands Elftal, gaf de doorslag om terug te gaan.

Wat voor een auto rijd je?

Een BMW 330. En we hebben ook nog een familieauto, een BMW X5.


En toen kwam PSV ook in beeld?

Binnen de opleiding Coach Betaald Voetbal moet je praktijkervaring opdoen op het veld en zo ben ik weer bij PSV terechtgekomen. Ernest Faber doet de cursus ook en is al een paar jaar trainer van de A1. Hij wilde graag dat ik er bij kwam en zo hebben we een mooie combinatie. Ik blijf hier in principe een jaar, daarna zien we weer verder.

Van welke voetballer heb je het meest geleerd?

Tsja, van een aantal spelers wel. Toen ik bij Vitesse van linksbuiten verhuisde naar het middenveld, heb ik ook een tijdje linkshalf gestaan. John van de Brom was toen linksbuiten en daar leerde ik als middenvelder heel veel van. Bij PSV kwam ik samen met Wim Jonk te spelen en dat was ook heel leerzaam. En daarna natuurlijk ook met de toppers van het Nederlands elftal. Dennis Bergkamp, Davids, Kluivert. Ze kunnen je niet leren om een beter bal te trappen, dat kun je op dat niveau echt wel. Maar op tactisch vlak kun je altijd nog wat opsteken. Hoe stel je je op, hoe ga je een duel in, hoe loop je vrij, hoe draai je je weg van je tegenstander zodat je een oplossing kan vinden, wanneer ga je diep?




Hoe is het nu om aan de andere kant van de groep te staan. Is die omschakeling moeilijk?

Dat is wel heel anders natuurlijk. Zeker in het begin was het wennen. Er zijn zoveel dingen waar je als speler nooit bij stil staat. De organisatie van een training bijvoorbeeld. Onderdelen moeten in elkaar overlopen en er zijn verbanden tussen wat er in een training aan bod komt. Iedere training moet een bepaald doel hebben, het moet ergens heen leiden. Als speler voer je alleen maar uit. Je doet wat een trainer vraagt, gaat douchen en morgen is er weer een dag. Maar als hoofdtrainer moet je de groep ook leiden en je begeleidingsteam managen.
Verder moet je wedstrijden analyseren en de tegenstander bekijken. Op de cursus Coach Betaald Voetbal leer je dat allemaal. Dat is heel interessant en bij het Nederlands Elftal en PSV kan ik op hoog niveau in de keuken meekijken.

Film of tv?

Allebei, maar ik kijk heel weinig. Ik volg niets. Ja, laatst CSI. Of de Lama’s. Zover het lukt dan. Films zie ik weinig, soms actiefilms. Of lekker relaxen bij een goede lachfilm.


Heeft voetbal je ook dingen ontnomen in het leven?

Natuurlijk, maar het hele leven is keuzes maken. Voetbal heeft ontzettend veel moois gebracht, dat pakt niemand je meer af. Maar de andere kant is dat je als voetballer bijna niets kunt plannen. Op het laatste moment kan er altijd iets tussen komen. Dan wil je een weekendje weg met je vrouw of je gezin, maar komt er onverwachts een trainingskamp doorheen. Dat verklaart ook wel waarom jongens die met voetbal stoppen een jaar lang niets doen. Dat geeft ze de mogelijkheid om te doen waar ze al jaren niet aan toe zijn gekomen. Dat was voor mij ook zo. Nadat ik bij PSV stopte, heb ik een hele lange vakantie gehad. Rondgereisd in Spanje, op een boot gezeten, vrienden opgezocht, thuis dingen gedaan. Dat had ik nog wel een jaar vol kunnen houden, maar soms komt er iets langs dat je niet kunt laten gaan. Zoals nu de mogelijkheid om de Cursus Coach Betaald Voetbal te volgen.

Jongens uit het Talentenplan van PSV vragen zich af of jij nog een keer een training komt geven…

In eerste instantie was het idee om een paar weken bij verschillende teams mee te lopen, maar dat blijkt in de praktijk niet te werken. Als je langere tijd bij één team rondloopt, krijg je er echt binding mee en kun je ook ergens naartoe werken. Maar ik sluit niet uit dat ik dat wel een keer doe!


Hoe beleefde je als voetballer de reizen die je maakte? Bewust?

Nee, dat moet je echt later inhalen. Ik heb het meestal geweldig gevonden om naar andere landen te gaan, maar het reizen stond altijd in het teken van het voetbal. Met PSV zijn we eens in Indonesië geweest, met het Nederlands elftal in Zuid-Afrika en Korea. Dan heb je wel eens een dag of twee de tijd dat je ook echt wat kon zien van een land. Ik weet nog dat we met het Nederlands Elftal in Boston zaten, voor het WK 1994. Toen hebben we walvissen gespot. Dat vond iedereen geweldig en dat blijft je dan ook bij, omdat het zo weinig voorkomt.

Heb je nog een boodschap voor alle jongens die meerdere keren per week naar De Herdgang reizen in de hoop ooit voor het grote PSV uit te komen?

Blijf lekker trainen en voetballen, hou plezier in het voetbal. Altijd! Oók tijdens de moeilijke momenten, als je een blessure hebt of als je op een plek staat waar je liever niet staat. Of als je te weinig speelt. Door die tegenslagen te overwinnen en je te richten op de dingen die wél goed gaan, kun je heel ver komen. Schenk veel aandacht aan je technische oefeningen. Veel passen, links en rechts. Probeer zo compleet mogelijk te worden in beide benen.
De weg naar de top is heel lang en er komen nog heel veel hobbels. Waar je uiteindelijk uitkomt, dat weet je nu nog niet. Ik wist het ook niet. Kijk nu naar de huidige jeugdopleiding. Iedereen die er speelt is goed, maar toch komen er maar een paar jongens in het eerste van PSV. Daar moet je ook een beetje geluk bij hebben.


Je zit hier sinds augustus, wat is je beeld van de jeugdopleiding van PSV?

Er is veel veranderd, de jeugdopleiding heeft meer uitstraling gekregen. Mooie trainingsvelden, een prachtige accommodatie, veel trainers, vervoer met busjes, noem maar op. PSV heeft doorgekregen dat de afstand met de Europese topclubs alleen maar groter wordt. Je basis moet uit de jeugdopleiding komen en daar moet dus in geïnvesteerd worden. De jeugdopleiding is het fundament voor toekomstig succes.



Als je niet was gaan voetballen, wat was je dan gaan doen?

Waarschijnlijk iets in de commerciële hoek. Toen ik mijn atheneum afrondde, heb ik nog een open dag van de Universiteit van Amsterdam bezocht met het idee om een studie Commerciële Economie te gaan volgen. Maar ik zag meteen dat ik daar niet genoeg tijd voor zou hebben. Bij AZ ben ik in de avonduren nog aan een HEAO-studie begonnen, maar ik kreeg onvoldoende medewerking van de school om te trainen en wedstrijden te spelen en daar ben ik toen mee gestopt.


Is het belangrijk om spelers al op jonge leeftijd op te leiden?

Het is niet beslist noodzakelijk, het hangt ook af van de vereniging waar je bij zit. Ik zat op een vereniging met een hele goede jeugd. Wij speelden met bijna alle jeugdteams op het hoogste jeugdniveau. Maar als je met je C- of D-team vierde klasse speelt, dan moet je wel hele goede trainers hebben om echt beter te worden. Het belangrijkste is dat je je als speler optimaal kunt ontwikkelen en bij PSV gaat dat heel snel. Jongens tot een jaar of 12 steken in korte tijd zóveel op, die zijn technisch al zó vaardig. Maar nogmaals: in die jongste groep moet plezier voorop staan. Die kinderen maken veel trainingsuren en hebben daarnaast nog school, huiswerk, vriendjes etc. Dus hóe je de trainingsstof brengt, is heel belangrijk. Dat moet leuk zijn en leuk blijven. Bij Jong PSV is het anders. Daar bereid je je al voor op het eerste. Natuurlijk is plezier in het voetbal daar ook belangrijk, maar er gaan ook andere zaken een rol spelen. Geniet van je jeugd bij PSV, dat wil ik iedereen meegeven.





Overzicht van de loopbaan van Phillip


(bron: Wikipedia)

SeizoenClubCompetitieWed.Goals
1988/89Nederland AZEerste divisie154
1989/90Nederland AZEerste divisie354
1990/91Nederland VitesseEredivisie80
1991/92Nederland VitesseEredivisie333
1992/93Nederland VitesseEredivisie346
1993/94Nederland VitesseEredivisie3311
1994/95Nederland VitesseEredivisie295
1995/96Nederland PSVEredivisie3112
1996/97Nederland PSVEredivisie348
1997/98Nederland PSVEredivisie3211
1998/99Spanje FC BarcelonaPrimera Division3612
1999/00Spanje FC BarcelonaPrimera Division356
2000/01Spanje FC BarcelonaPrimera Division353
2001/02Spanje FC BarcelonaPrimera Division342
2002/03Spanje FC BarcelonaPrimera Division293
2003/04Spanje FC BarcelonaPrimera Division365
2004/05Nederland PSVEredivisie296
2005/06Nederland PSVEredivisie3310
2006/07Nederland PSVEredivisie327
2007/08Verenigde Arabische Emiraten Al-Jazira ClubUAE League174
Nederland Nederlands elftal 10110
Totaal700132


Laatste wijziging op 13-12-2008 @ 09:00. Categorie: Overige


SoccerLAB
Mijn PSVJeugd.nl
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

ingelogd blijven
Verjaardagen
Jarigen vandaag
Mees Kreekels13 jaar
René Peet68 jaar
Darije Kalezic45 jaar
 
Jarigen morgen
Er zijn geen jarigen deze dag