Zakaria Labyad: "Beide benen op de grond"

Gepubliceerd op 01-03-2010 @ 21:26

Labyad debuteerde tegen HSV. In een week tijd maakte Zakaria Labyad, 16 jaar en 357 dagen jong, zijn officiële PSV-debuut in zowel de Eredivisie als in een Europese wedstrijd. De aanvallende middenvelder traint dit seizoen geregeld mee met de selectie en deed het niet onverdienstelijk tegen HSV en RKC Waalwijk. PSV.nl sprak met hem over zijn bijzondere week.

HSV en RKC Waalwijk

Zakaria Labyad mag dit seizoen van hoofdcoach Fred Rutten als stagiair geregeld meedoen met de selectie. Bij diverse wedstrijden zat hij al bij de groep en ook op trainingskamp in Valencia was Labyad erbij. Recent tekende Labyad, die als 12-jarige bij PSV kwam, ook een nieuw contract dat hem tot de zomer van 2012 aan de club verbindt. In de Europa League-wedstrijd tegen Hamburger SV viel de Utrechter voor het eerst officieel in en tegen RKC Waalwijk speelde hij zelfs de gehele tweede helft mee. PSV.nl ging in gesprek met Labyad waarin hij openlijk sprak over zijn voorbeelden, de toekomst en natuurlijk zijn opvallende ontwikkeling op het veld.

Het gaat ineens heel snel met je voetbalontwikkeling. Hoe vind je dat?

"Dat kun je wel zeggen, ja. Soms zit ik na te denken en dan besef ik hoe snel het allemaal gaat. Twee jaar geleden was ik zo blij, omdat ik naar de C1 was gepromoveerd. Nu zit ik vaak bij de selectie en train ik met de 'grote' jongens! Ik weet dat ik nog een lange weg te gaan heb, maar dit is al fantastisch."

Ben je ervan bewust dat je een mooie voetbalcarrière tegemoet kan gaan?

"Ik heb nog zoveel te leren. Als ik nu met het eerste elftal train, dan merk ik dat ik aan alles nog moet werken. Op alle gebieden, of het nu over fysiek, tactiek, techniek, loopacties of vrijlopen gaat. Ik ben nog volop aan het leren, maar ik geniet ook van elke minuut. Het is hard werken en wie weet waar mijn toekomst ligt. Op dit moment ben ik bezig om zoveel mogelijk te leren."

En die kans krijg je door met het de selectie mee te trainen?

"Ja, natuurlijk! Het proces gaat veel sneller dan bij mijn jeugdteam. Soms sta ik op het veld naast Ibrahim Afellay. Hij is mijn grote voorbeeld. Dat is puur genieten, want hij kan zo goed voetballen. Maar ook met alle andere jongens is dit fantastisch om mee te maken."

Vertel, je let dus veel op Ibrahim Afellay?

"Jazeker. Bij alles wat hij doet, blijft hij zo rustig. Zowel naar de media toe als in de groep met de andere spelers. Hij toont belangstelling en praat veel met mij. Binnen en buiten het veld. Hij is een echte prof. En je kunt ook heel veel lol met hebben. Hij is net als een broer voor mij."

Ben je een beetje veranderd door de laatste ervaringen? Of kijkt je omgeving anders naar je?

"Absoluut niet. Ik ben niet anders geworden. Ik weet dat ik pas aan het begin sta van een lange weg. Ik blijf rustig en hard werken om elke dag beter te worden. Ik merk wel dat mijn omgeving iets anders reageert. Mijn vrienden maken grappen, maar ze zeggen ook dat ze veel respect voor me hebben. Mijn familie doet normaal, net als altijd. Ze zijn mijn grootste steun. Ik blijf gewoon lekker met beide benen op de grond."

Je bent nog bezig met school. Is het moeilijk om je opleiding met voetbal te combineren?

"Soms is het wel zwaar. Het leren, trainen, reizen en spelen wordt me af en toe een beetje teveel, maar ik heb het er wel voor over. Ik zit in het eerste jaar van de ROC-opleiding Sport & Beweging in Eindhoven. Ik vind het belangrijk om mijn studie erbij te hebben. Gelukkig krijg ik vanuit school veel steun en vrijheid om de trainingen en wedstrijden bij te kunnen wonen."

Samen met Youness Mokhtar speel jij in het elftal van de A1. Jullie komen samen van de club Elinkwijk en reizen samen met de trein tussen Utrecht en Eindhoven. Waar hebben we zo’n verhaal eerder gehoord?

"Ja , ik weet wat je bedoelt! Ibi (Afellay) en Issy (Aissati) speelden ook samen en reisden ook heen en weer van Utrecht naar Eindhoven. Ook met de trein! Het is wel leuk dat wij dit nu ook meemaken. We hebben nog geen rijbewijs, dus het kan niet anders dan met de trein naar Utrecht en terug. Geen probleem, hoor. Het geeft ons de tijd om met elkaar te praten. Over school en natuurlijk over voetbal. Onderweg naar huis praten we over het spelletje en beleven we vaak de wedstrijden opnieuw."

De geschiedenis herhaalt zich…

"Misschien. Er is in ieder geval zoveel voetbaltalent in Utrecht. Niet normaal. Als je op straat gaat kijken, kom je de beste voetballers tegen. Heel veel Marokkaanse jongens, ja. Wij houden heel erg van voetbal. In de buurt Zuilen, waar ik vandaan kom, is het echt genieten hoor."

Hoe heb je je debuut ervaren bij PSV, donderdag tegen HSV?

"Fantastisch om mee te maken. Vóór je invalt, voel je je hart wel even kloppen. Maar als je eenmaal binnen de lijnen staat, ben je alles vergeten en doe je gewoon je ding. De trainer zei dat ik mezelf en rustig moest blijven en vanuit de positie moest spelen. Mijn doelstelling is nu om meer speelminuten te maken. Daarom was ik ook blij dat ik tegen RKC een hele helft mocht meedoen. Maar nogmaals, de weg die ik te gaan heb is nog heel lang."


©PSV.nl

Laatste wijziging op 09-03-2010 @ 11:47. Categorie: In de media