´Figo was een mooie voetballer, maar verschrikkelijk om tegen te spelen´

Gepubliceerd op 02-04-2008 @ 22:09

Ruim een maand geleden stopte Chris van der Weerden (35) vrij plotseling met betaald voetbal. Na er eens goed over nagedacht te hebben, vond de speler van o.a. PSV, NEC, Vitesse en FC Eindhoven het na bijna 18 seizoenen voetbal in Nederland (én België!) welletjes. Zijn afscheid als speler betekent geenszins een afscheid van het voetbal. Chris traint op dit moment de Etjes van PSV en hoopt nog lang aan de Herdgang verbonden te blijven. Tweeëndertig voetbalvragen (voor volwassenen én kinderen) aan ´trainer´ Chris.

Het moment dat je met voetbal stopte, kun je dat eens terughalen?

Ik zat in Abu Dhabi in de Verenigde Arabische Emiraten. Phillip Cocu voetbalt daar bij Al-Jazira en ik was bij hem op bezoek omdat ik een moment nodig had om alles rustig op een rijtje te zetten. De week ervoor had ik bij FC Eindhoven een evaluatiegesprek gehad waarin we alles hebben besproken. Mijn blessure (Chris werd geopereerd aan zijn meniscus, RvdE), mijn rol voor Eindhoven, de toekomst, de combinatie van jeugdtrainer en speler. Ik heb in dat gesprek aangegeven dat ik er een paar dagen goed over na wilde denken. Het is niet zomaar een beslissing. Ik voetbal vanaf mijn vijfde en toen ik zeven was en men vroeg wat ik wilde worden zei ik: profvoetballer. Bijna 30 jaar later moet je dan ineens na gaan denken over het einde van je voetballoopbaan. Poeh.

Heb je het nog met Phillip gehad over je beslissing?

Natuurlijk, en hij bevestigde wat ik zelf eigenlijk al dacht. Stoppen. Terug in Nederland heb ik de telefoon gepakt en eerst mijn ouders gebeld. Die hebben me uiteindelijk altijd overal naartoe gebracht, bij weer wind en bij nacht en ontij. Daarna mijn broer en een aantal vrienden gebeld en dan kun je niet meer terug. Vervolgens ben ik langs gegaan bij FC Eindhoven. In de kleedkamer gebak getrakteerd en het de jongens verteld. Ze hadden er wel begrip voor, maar vonden het ook jammer. Maar je moet het ook niet te dramatisch maken. Mijn waarde voor FC Eindhoven was dusdanig dat we uiteindelijk nog laatste stonden, dus…

Heb je wel afscheid genomen met een goed gevoel?

Absoluut. Er is wel het een en ander veranderd binnen FC Eindhoven de laatste jaren en ik heb een aantal jongens ook wat kunnen leren. Toen ik drie seizoenen geleden bij FC Eindhoven kwam, had ik daar ook meteen een goed gevoel bij. Er heerste geen sfeer van: daar komt een oud-speler van PSV, die komt hier wel even vertellen hoe het moet. Ik kreeg juist veel respect van de jongens en daar doe je het voor een belangrijk deel voor. Ik lag ook lekker binnen de groep. Sommigen zeiden: maar je kunt toch makkelijk een paar jaar door? Maar ik wil ook verder kijken, naar de toekomst.

Hoe ziet die toekomst eruit?

Nou, je gaat over alles nadenken. Ik ben nu nog fit en wil vooral ook fit blijven. Onlangs speelde ik nog een wedstrijd mee met oud-PSV, ik golf en ik tennis. Dat wil ik allemaal blijven doen. Hoeveel voetballers zijn er niet, die helemaal niet meer kunnen sporten? Denk aan Marco van Basten. Of aan Ernest Faber die altijd last heeft van zijn achillespezen. Ik train nu ook mee met de A-junioren van PSV om af te bouwen. Ik móet een aantal keer per week in het rood gaan, anders hou ik teveel energie over. En ik assisteer trainer Roland Vroomans van de A-junioren af en toe. Ontzettend leuk.

Is het niet raar om niet meer elk weekend op het voetbalveld te staan?

Nee, eigenlijk niet. Ik moet je zeggen; als trainer bij de E voel ik meer spanning dan als voetballer bij Eindhoven of de seizoenen daarvoor bij Germinal Beerschot. Een wedstrijd in de competitie was voor mij de laatste jaren steeds meer een automatisme geworden. Dit is iets nieuws, daar zit meer spanning op. Ik ben nu voor het tweede jaar trainer bij de E, maar het is één groot leerproces. Je komt bij andere clubs, je hebt te maken met een andere leeftijdsgroep, met ouders, met trainers. Allemaal spannend.

Hoe is het nu om met hele jonge jongens te trainen?

Ik denk dat, als je trainer wilt worden, het belangrijk is om met de jongste jeugd te beginnen. Op die manier krijg je de kans om een aantal elftallen te doorlopen en zie je wat er allemaal gebeurt binnen een jeugdopleiding. Die kans heb ik gekregen en ik vind het hartstikke leuk. Ik weet niet of het scheelt dat ik zelf op hoog niveau heb gevoetbald. Ik heb een bepaalde visie op voetbal. Voor mij is het belangrijk me te realiseren dat wat automatisch is voor mij, dat niét voor een ander zo is. Zeker bij de jeugd geldt dat. Niet te veel tactisch denken, maar gewoon lekker met plezier met voetbal bezig zijn. Dat moet ik mezelf regelmatig voorhouden.

Je hebt als voetballer bij veel clubs gespeeld. Waar heb je je nu het meest thuis gevoeld?

Overal wel. Ik heb geen spijt gehad van welke keuze dan ook. Ik had ook naar Ajax gekund, maar heb dat niet gedaan en er ook geen spijt van gehad. Het klopt als je zegt dat ik vooral voor clubs buiten de Randstad heb gekozen. Brabant past beter bij mij dan Amsterdam, dat is puur een gevoel. Nijmegen en Brabant ligt dichter bij elkaar dan Nijmegen en Amsterdam. Niet alleen qua afstand, maar ook qua sfeer en gevoel.

Ik las dat je ooit in Spanje had kunnen voetballen. Wat is daar nu van waar?

Toen ik bij PSV wegging, had ik contact met FC Twente. Tegelijkertijd had ook Sevilla belangstelling, maar die belangstelling was vaag. Ze waren daar net gestopt met de competitie en hadden niet zo’n haast om nieuwe spelers aan te trekken. Maar ik ben juist wel iemand die een bepaalde zekerheid wil inbouwen, ik neem geen grote risico’s. Liefst ergens voor drie jaar tekenen en dan drie jaar uitdienen. Sevilla bleef uiteindelijk te vaag, hoewel Spanje me zeker trok. Toen heb ik voor Twente gekozen. Maar als ik nu naar Spanje zou kunnen als trainer, zou ik daar best oren naar hebben. Een heerlijk voetballand. De sfeer, het leven, het eten.

Wat voor een club is PSV?

Alles binnen PSV is heel professioneel, dat merk je gewoon. Je komt daar vooral achter als je weggaat bij PSV en bij andere clubs gaat spelen. Daar is het ook wel goed geregeld, maar nét dat woordje top ervoor hoort wel echt bij PSV.

Hoe is het om als trainer voor de E te staan?

Heel anders natuurlijk dan als je zelf voetballer bent. Je hebt nu ook te maken met ouders. Nooit eerder gehad. Vroeger als je ergens heen ging, leverde je je paspoort in en hoefde je verder nergens aan te denken. Nu krijg ik zelf zestien paspoorten in mijn handen gedrukt waar ik de verantwoording over heb. Dat is omschakelen. De verantwoordelijkheid als voetballer heb je vooral voor jezelf, nu voor een heel team.

Wat vind je het leukst aan het werken met E-pupillen?

Het is heerlijk om met deze jongens te werken. Er is veel talent en ze hebben een enorme beleving. De jongens willen liefst iedere dag trainen, ze zijn teleurgesteld als een wedstrijd is afgelast. Dat snap ik ook wel. Ze willen alles winnen en natuurlijk kampioen worden. Dat is anders dan toen ik in de jeugd speelde. Veel jongens wilden best lekker een potje voetballen, meer niet. Sommigen moesten wellicht van hun ouders. Dat hebben deze jongens niet, die hoef je echt niet te motiveren.
De groei die de jongens doormaken is ook geweldig. Je ziet dat ze in het half jaar dat ik nu met ze werk enorm zijn gegroeid. Die ontwikkeling kom je op een lager niveau niet tegen. Die snelheid waarmee die ontwikkeling gaat, houdt natuurlijk een keer op. Maar dat is nu het leuke van deze leeftijd; het gaat héél snel allemaal.
Verder de vragen die ze stellen, wat ze willen weten. Maar ook het amicale, de manier van omgaan met elkaar. De jongens denken nog vrij en los, dat wordt natuurlijk ook minder op een hoger niveau. Maar, spelertjes worden hier ook sneller volwassen; de stress is toch groter dan bij een amateurclub. En dat is ook weer een leuke taak voor ons om bij die jongens de spanning eraf te halen door een grapje en een dolletje. We houden het bewust ook speels.

Je hebt je anders ontwikkeld als jeugdspeler dan de jongens die je nu traint. Hoe kijk je aan tegen de huidige situatie waarbij jongens al op hele jonge leeftijd bij een BVO terechtkomen?

Dat is een proces dat niet tegen te houden is. Hoewel ik zelf heel anders ben begonnen als jeugdvoetballer, weet ik ook dat het noodzakelijk is om jongens op jonge leeftijd op topniveau te laten voetballen. Anders mis je later de aansluiting die noodzakelijk is om mee te kunnen in het internationale voetbal.
Voetbal wordt ook nog steeds professioneler, hoewel het nog niet zo professioneel is als bijvoorbeeld zwemmen en hockey. Daar wordt al veel meer met camera’s gewerkt, en met chips op het lichaam. Alles wordt gefilmd en alles wordt tot in het detail uitgewerkt. Dat besef begint bij voetbal nu langzaam ook te komen. Er staat heel veel te gebeuren binnen onze sport. Er zijn nu al programma’s waarbij je binnen een minuut het aantal balcontacten kunt meten, de looplijnen verdedigend en aanvallend kunt terugzien; kortom alles kunt analyseren.

Wat had je gedaan als je geen voetballer was geworden?

De sigarenzaak hebben we al gehad, dus dat hoeft al niet meer. Ja, ik was net 19 en kwam uit dienst. Iedere voetballer had toen een sigarenzaak aan het eind van zijn carrière en mijn ouders wisten een leuk adresje. Toen dacht ik, ik doe het, dan heb ik dát vast gehad. Ik heb die sigarenzaak een jaar of zo gedaan en toen werd ik full-prof. Daarna had ik er geen tijd meer voor. Voorlopig kan ik niet anders bedenken dan ik het voetbal blijf werken.

Kunnen je eigen kinderen eigenlijk goed sporten?

Mijn oudste zoon van negen heeft bij RPC gevoetbald, dat zit hier in de buurt. Maar als je ziet hoe jongens van zijn leeftijd bij PSV met een bal omgaan, dát heeft hij gewoon niet. Hij was meer met de scheidsrechter aan het praten dan met voetbal bezig te zijn. Mijn dochter van zeven is heel sportief. Die is nu aan het proefzwemmen bij PSV, dat is net zo’n strenge selectie als hier. Verder zit ze op hockey en ze danst erbij. Heel sportief.

Je hebt tegen grote clubs en grote voetballers gespeeld, maar wat was jouw hoogtepunt in al die jaren?

De drie kampioenschappen met PSV waren prachtig, de Champions Legaue spelen was schitterend, de wedstrijd tegen AZ waarin ik twee keer scoorde was geweldig; maar eigenlijk het allermooiste moment was toen ik de eerste keer als A-junior mijn naam tegenkwam op een lijstje van het eerste elftal. Dat was bij NEC. Iedereen kwam naar me toe: je naam staat op de lijst! Dat was tegen Ajax in de Meer. Ik was toen 16 jaar, precies een week voor mijn zeventiende verjaardag. Maar ik was zó blij dat ik niet inviel. De spanning om bij het eerste elftal te zitten was enorm. Maar de trainer had me juist meegenomen om langzaam aan die spanning te wennen. En zo ging dat een paar wedstrijden door en op een gegeven moment begin je er aan te wennen en verlang je naar je eerste speelminuten in het eerste. Maar dat moment dat ik mijn naam op dat lijstje zag staan, dat was misschien wel mijn hoogtepunt als voetballer. Ik realiseerde me dat het grote werk ging beginnen.

Je hebt ook Overmars nog eens uit de wedstrijd gespeeld?

Toevallig was Marc Overmars ook in Abu Dhabi en met zijn allen hebben we zitten eten. Tijdens het eten hebben we het er nog over gehad. Hij zei dat hij met weinig verdedigers echt problemen had gehad, maar met mij had hij altijd heel veel moeite. Ik heb tegen hem gespeeld toen hij bij Ajax en Barcelona zat. Hij doet nu iets bij Go Ahead Eagles, dat was ook de eerste profclub waar hij speelde.


Tot slot een overzicht van de loopbaan van Chris: (bron: wikipedia)

seizoen	club	land	competitie	wed.	goals
1990/91	NEC	Nederland	Eredivisie	6	0
1991/92	NEC	Nederland	Eerste divisie	30	1
1992/93	NEC	Nederland	Eerste divisie	26	1
1993/94	NEC	Nederland	Eerste divisie	30	3
1994/95	Vitesse	Nederland	Eredivisie	31	3
1995/96	PSV	Nederland	Eredivisie	27	1
1996/97	PSV	Nederland	Eredivisie	24	0
1997/98	PSV	Nederland	Eredivisie	4	0
1998/99	PSV	Nederland	Eredivisie	23	3
1999/00	PSV	Nederland	Eredivisie	19	1
2000/01	PSV	Nederland	Eredivisie	11	1
2001/02	FC Twente	Nederland	Eredivisie	24	0
2002/03	FC Twente	Nederland	Eredivisie	11	0
2003/04	FC Twente	Nederland	Eredivisie	31	2
2004/05	Germinal Beerschot	België	Jupiler League	5	0
2005/06	Germinal Beerschot	België	Jupiler League	17	1
2006/07	FC Eindhoven	Nederland	Jupiler League	27	1
2007/08	FC Eindhoven	Nederland	Jupiler League	17	0
Totaal				362	18

Laatste wijziging op 02-04-2008 @ 22:09. Categorie: Overige